Arpeggicho
Sistemo, kiu tuj transformas ludatajn arpeĝojn en samtempe sonantajn akordojn
oktobro 2026
1. Superrigardo
La sistemo registras kaj kunigas la notojn, kiujn oni ludas unu post la alia, por ke oni povu aŭdi arpeĝon kiel akordon. Eĉ per instrumento, kiu povas ludi nur unu noton samtempe, oni povas tuj aŭdi siajn proprajn notojn kune kaj percepti ilian harmonion.
2. Fono kaj problemo
Praktikante arpeĝojn per saksofono, mi rimarkis, ke mi emas parkerigi ilin kiel sinsekvojn de fingromovoj aŭ fingradojn. Estis malfacile mense ligi la notojn, kiujn mi ludis unu post la alia, al la sono de la akordo, kiun ili kune formus.
Tial mi elpensis ilon, kiu kunigas la efektive luditajn notojn, por kompreni per la aŭdo la rilaton inter arpeĝoj kaj akordoj.
3. Aliro
Sperto 1: Konstrui akordon dum ludado
La sistemo daŭre reludas la jam luditajn notojn. Kiam oni ludas la sekvan noton aŭskultante ilin, la konservitaj sonoj kuniĝas kun la nuna viva sono. Tiel oni povas aŭdi la intervalajn rilatojn kaj la akordan sonon dum la ludado.
Sperto 2: Reaŭskulti post ludado
Post kiam oni ĉesas ludi, la propraj notoj daŭre sonas kune kiel akordo. Sen devi koncentriĝi pri la fizika ago ludi la instrumenton, oni povas pli objektive reaŭskulti la harmonion kreitan de sia arpeĝo.
La kerna ideo: Uzi sian propran sonon
La reludado uzas la propran muzikadon, registritan surloke, anstataŭ antaŭpreparitajn instrumentajn sonojn. Konservante la propran tembron kaj agordon, ambaŭ spertoj — kunigi notojn dum ludado kaj reaŭskulti poste — restas ligitaj al la propra muzikado.
4. Projektado kaj realigo
Ĉar la sistemo laboras kun sono en fizika spaco, la loko de uzo kaj la kondiĉoj de sona enigo kaj eligo ankaŭ apartenas al la projektado. Ĉe ekfunkciigo ĝi mezuras la ĉirkaŭan sonon dum proksimume unu sekundo por kalibri sin. Surbaze de tiu sonnivelo ĝi ĝustigas la sojlon por detekti ludatajn notojn.
Krome, la laŭtparolilo reludas registritan sonon dum la mikrofono kaptas novajn notojn en la sama spaco. Ĉar la mikrofono ricevas ambaŭ, distingi la reludatan sonon disde la nove luditaj notoj fariĝis plia defio de la realigo.
Partoj kun malstabila tonalto aŭ sonforto estas forlasataj. El ĉiu registraĵo la sistemo elektas stabilan segmenton de 150–300 milisekundoj kaj ripetas ĝin en buklo kun glatigitaj juntoj. Ĝi ankaŭ limigas la pintojn de la eliga signalo kiam notoj kuniĝas, por eviti troan laŭtecon.
5. Sekvaj paŝoj
La sistemo ankoraŭ estas evoluigata kaj ne estas publike disponebla. Mi volas plibonigi la sonrekonon kaj igi la uzantinterfacon kaj uzosperton pli oportunaj dum praktikado. Ankaŭ ĝia lernutilo ankoraŭ ne estas taksita. Per reala praktikado mi volas esplori, ĉu ĝi helpas kompreni per la aŭdo la rilaton inter arpeĝoj kaj akordoj.