Takafumi Horiuchi

Individua optimumigo de la interfaco per limig-bazita dezajno

Superrigardo

Mi proponas mekanismon, kiu ricevas personajn informojn pri la kognaj trajtoj de homo kaj generas interfacon konvenan al tiu homo, konsultante la bazajn dezajnajn principojn de interfacoj, la kondiĉojn de sekureco kaj alirebleco, kaj esplorajn konojn pri homaj trajtoj.

Ĝi aplikas la ideon, kiun mi nomas limig-bazita dezajno: homo dezajnas la kondiĉojn, kiuj devas validi, kaj ilian aplikan amplekson, kaj ene de tiu kadro generativa AI ellaboras la konkretan proponon. Kun aŭtomobila navigilo kiel temo, mi efektivigis pruvon de koncepto, kiu generas interfacojn el dek tri fikciaj personecoj — inkluzive de sensaj kaj korpaj trajtoj — kaj kontrolas la konformecon al la kondiĉoj en aparta paŝo.

En la komparo unu kazo montris klaran ŝanĝon de la ekranstrukturo pro korpa trajto, dum ĉe la plimulto de la generaĵoj granda vida ŝanĝo ne aperis. La reala uzeblo kaj sekureco restas nekontrolitaj, sed la laboro klarigis, ĝis kie oni povas transdoni la juĝon al generativa AI, kaj kiuj dezajnaj kondiĉoj mallarĝigis la spacon por individuigo.

Fono — ĝis kie sufiĉas unu sola interfaco

La plej multaj produktoj dezajnas kaj liveras komunan interfacon uzeblan de kiel eble plej multaj homoj. Sed kiom da informo oni kaptas samtempe, kiel facile oni direktas la atenton, kiel kompreneblaj estas la vortoj kaj kiel precizaj la etaj manipuladoj — ĉio tio diferencas de homo al homo. Ke komuna interfaco konsideras multajn homojn, ne signifas, ke ĝi konvenas al tiu unu homo.

Ankaŭ la taksado je la nivelo de grupo havas siajn limojn. En la libervolaj gvidlinioj, kiujn la usona NHTSA publikigis en 2013, ekzemple, ĉiu akceptokriterio pri rigardado postulas, ke almenaŭ 21 el 24 partoprenantoj plenumu ĝin. Tio ne estas kondiĉo signifanta, ke ĉiuj povas uzi ĝin same. [1]

Eĉ ĉe produktoj, kie la litergrandeco aŭ la montrata kvanto ŝanĝeblas, la uzanto devas rimarki, ke la agordo ekzistas, ligi ĝin al sia propra malfacilaĵo kaj elekti la ĝustan alĝustigon. Ĉu tiuj agordoj restas nesufiĉe uzataj, kaj homoj plu uzas nekonvenan staton? De tiu demando ĉio komenciĝis.

En aŭtomobila navigilo, rigardi la ekranon kaj manipuli ĝin konkurencas kun la atento, kiun postulas la stirado. [1] Se malbona kongruo kun la interfaco povas pligrandigi tiun ŝarĝon, tiam prepari jam ĉe la komenco de la uzado staton konvenan al la homo indas esplori, kaj pro uzeblo kaj pro sekureco.

Per generativa AI eblas nun prototipi paŝon, kiu ellaboras interfacon el personaj informoj kaj dezajna scio. Tiel aperis maniero liveri interfacon konvenan al ĉiu homo, samtempe malpliigante la ŝarĝon dezajni ĉiun ekranon mane, unu homon post la alia.

Kiom ofte tiuj agordoj efektive estas uzataj, kaj kiel malbona kongruo kun la interfaco influas akcidentojn, ne estis kontrolitaj en ĉi tiu projekto.

Propono — ligi personajn informojn al du specoj de dezajna scio

Enigataj estas informoj pri la kognaj trajtoj de tiu uzanto. La AI komparas ilin kun du antaŭe pretigitaj scikorpoj: unu enhavas la bazajn dezajnajn regulojn de interfaco, la alia ligas homajn trajtojn al la interfacoj, kiujn ili rekomendas.

Sur tiu bazo la AI konkretigas la interfacon ene de la permesata amplekso, kaj la konformeco al la kondiĉoj estas kontrolata. La eligo estas la interfaco konvena al tiu homo kune kun klarigo pri tio, kio estis ŝanĝita kaj kial.

La koncepto: personaj kognaj trajtoj eniras, kaj la interfaco estas generata konsultante la bazajn regulojn de interfaca dezajno kaj la scion pri interfacoj rekomendataj laŭ trajtoj. Generativa AI konkretigas la proponon, aparta paŝo kontrolas la kondiĉojn, kaj la eligo estas interfaco konvena al la homo kune kun la kialoj de ĉiu ŝanĝo. La koncepto: personaj kognaj trajtoj eniras, kaj la interfaco estas generata konsultante la bazajn regulojn de interfaca dezajno kaj la scion pri interfacoj rekomendataj laŭ trajtoj. Generativa AI konkretigas la proponon, aparta paŝo kontrolas la kondiĉojn, kaj la eligo estas interfaco konvena al la homo kune kun la kialoj de ĉiu ŝanĝo.
Figuro 1 | La koncepto: personaj informoj eniras, la interfaco estas generata konsultante dezajnan scion. La enigo, kiu ŝanĝiĝas de homo al homo, estas apartigita de la scio, kiun la dezajnisto pretigas anticipe. En la pruvo de koncepto la enigo inkluzivis, krom kognaj, ankaŭ sensajn kaj korpajn trajtojn.

Enigo: informoj pri la homo

Ekzemple: kiom facile oni memoras kaj traktas plurajn informojn samtempe, kiom facile aliaj stimuloj forlogas la atenton, kian klarigon oni plej facile sekvas. La efektivigo inkluzivis ankaŭ la vidon kaj la fingran lertecon. La ekrano ne estas decidata el diagnoza nomo; traktataj estas personaj informoj rilataj al la uzado de la interfaco.

Scio A: la reguloj, por ke interfaco staru kiel interfaco

Oni ordigas la bazajn dezajnajn principojn: konsekvenco, respondo al agoj, grupigo de informo, legebleco de teksto kaj videbleco de tuŝceloj. Aldone, la manipulaj limigoj de enveturilaj interfacoj kaj la kondiĉoj de alirebleco estas difinitaj kune kun la situacioj, en kiuj ili validas.

Scio B: de trajtoj al la interfaco, kiun ili rekomendas

Homaj trajtoj konstatitaj de esploroj estas ligataj al principoj de informprezentado kaj de tie al la dezajno de la interfaco. Al trajto kiel «teni informon dum oni manipulas estas ŝarĝe» respondas la direkto «malpliigi tion, kion oni devas memori», kio kondukas al solvoj, kiuj lasas la necesajn informojn sur la ekrano.

Tamen esploro pri trajto ne donas senpere dezajnan valoron por aŭtomobila navigilo. Tio, kion la esploroj konstatas, estas distingata de la dezajnaj decidoj, kiujn ĉi tiu projekto eltiris el ili. Plibonigoj same utilaj al ĉiuj apartenas al la bazaj reguloj kaj ne kalkuliĝas kiel rezulto de individuigo.

La celata sperto — kune konstati ĉe la unua veturo, kio estas oportuna

Estonta koncepto. La komenca agordado per konversacio ne estas efektivigita en ĉi tiu pruvo de koncepto.

Oni aĉetas aŭton kaj unuafoje sidiĝas ĉe la stirilo. Dum la aŭto staras, AI-agento demandas pri la kutima maniero uzi ĝin. Anstataŭ tralegi teknikajn agordoerojn, la homo rakontas, kio kutime malfaciligas kaj kio ŝajnas al li facile uzebla.

La estonta uzantvojaĝo ĉe la unua veturo: dum la aŭto staras, la homo elektas komenci, respondas al la demandoj de la AI, korektas la komprenon de la AI, provas la generitan interfacon kaj ekuzas la interfacon, kiun li konfirmis.
Figuro 2 | La uzantvojaĝo de la unua veturo ĝis la komenco de la uzado. Demandado, konfirmo de la komprenita, generado de la interfaco kaj provo dum halto kune pretigas la komencan interfacon de tiu homo.
  1. Unua veturo: komenci la konversacion

    AI«Por agordi la ekranon al vi, ĉu vi povus rakonti kelkajn aferojn pri via kutima uzo? Ni povas fari tion ankaŭ poste.»

    La homo komprenas la celon kaj elektas, ĉu komenci nun aŭ poste.

  2. Intervjuo: rakonti pri la malfacilaĵoj

    AI«Kiam la instrukcioj sekvas unu la alian, en kiuj lokoj fariĝas malfacile sekvi ilin?»

    Uzanto«Kiam venas la sekva instrukcio, mi foje forgesas, kion diris la antaŭa.»

    La AI demandas pri konkretaj situacioj kaj ordigas la malfacilaĵojn ligitajn al la tenado de informo kaj al la direktado de la atento.

  3. Konfirmo: la homo povas korekti tion, kion la AI komprenis

    AI«Do estus pli oportune por vi, se la necesaj informoj restus sur la ekrano, anstataŭ ke vi devu memori la paŝojn — ĉu mi ĝuste komprenis?»

    La homo konfirmas aŭ korektas tiun komprenon. Kion li mem raportas en la konversacio, oni traktas aparte de mezuritaj kognaj valoroj kaj de diagnozoj; kie mezurado necesas, oni antaŭvidas apartan manieron konstati ĝin.

  4. Propono kaj provo: aŭdi la kialon, provi la ekranon

    AI«Por malpliigi tion, kion vi devas teni en la kapo, mi proponas ekranon, kie videblas samtempe la nuna ago kaj la sekva paŝo.»

    Dum la aŭto staras, la homo provas ekzemple elekti cellokon. Li povas diri «antaŭe estis pli klare» aŭ «ĉi tie mi ŝanĝus la vortojn», kaj la propono estas alĝustigebla, aŭ la origina interfaco restarigebla.

  5. Komenco de la uzado: uzi la konfirmitan interfacon

    La interfaco konfirmita de la homo estas konservata kiel komenca stato. Dum la veturado restas la baza strukturo, kiun la homo jam lernis. Kiam li volas retrakti ĝin, li povas realĝustigi dum halto.

La celo de la konversacio ne estas klasifiki la uzanton unufoje por ĉiam. Ĝi estas pretigi la staton, de kiu li ekiras, per interŝanĝo, en kiu li povas klarigi sin kaj korekti la komprenitan.

Efektivigo — apartigi la nepre validajn kondiĉojn de la juĝoj lasitaj al la AI

Efektivigita estas la mekanismo, kiu ricevas la trajtajn informojn de homo, generas interfacon kaj poste kontrolas, desegnas kaj komparas ĝin. Anstataŭ la konversacia demandado, kiel enigo estis difinitaj dek tri fikciaj personecoj kun malsamaj trajtoj.

Aŭtomobila navigilo estis elektita kiel temo, ĉar ĝi permesas trakti kondiĉojn konkrete: la areon de la ekrano, la grandecon de la tuŝceloj, la montreblan informkvanton kaj tion, kio manipuleblas dum veturado.

Limig-bazita dezajno kiel maniero labori

Limig-bazita dezajno, en la senco de ĉi tiu projekto, estas metodo, en kiu homo dezajnas la nepre validajn kondiĉojn kaj ilian aplikan amplekson, kaj la AI proponas konkretajn solvojn ene de tiu kadro.

Ĉe regul-bazita parametra ŝanĝo la responda valoro aŭ opcio por ĉiu enigo estas fiksita anticipe. Ĉi tiu koncepto, anstataŭ plenigi ĉiujn respondojn, fiksas la permesatan amplekson kaj la bazon de la juĝo, kaj lasas la ankoraŭ nefiksitajn valorojn kaj vortumojn al la bontrovo de la generativa AI. La efektivigo kombinas la partojn decidatajn per kalkulo kun tiuj decidataj de la generativa AI.

Kion la pruvoj konstatasTraktado en la efektivigo
Valoro aŭ rilato estas difinitaKalkulata ene de la kondiĉoj kaj amplekso, kiujn eblis konfirmi
La direkto de la alĝustigo estas konata, sed ne ĝia gradoKonkretigata ene de la direkto kaj la limigoj, kun noto, ke temas pri nekontrolita dezajna decido
La pruvoj solaj ne difinas taŭgan elektonTraktata kiel esplora propono kaj markata kiel bezonanta taksadon

Ĉiufoje, kiam esplora konstato estis transportita en la interfacon, la fonto, la aplikaj kondiĉoj kaj la dezajna decido estis registritaj. Ĉar la kialoj estas eligataj kune kun la interfaco, eblas retrovi, kial por tiu homo aperis ĝuste tiu ekrano.

Kontroli la generitan interfacon en aparta paŝo

La interfaco estas generata kiel strukturitaj datenoj kun siaj elementoj kaj aranĝo, kaj desegnata el tiuj datenoj. Nombrajn kaj strukturajn kondiĉojn kontrolas kodo; kelkajn kondiĉojn, kiuj postulas interpreti sencon, kontrolas aparte LLM. Ankaŭ la eroj ekster la aŭtomata juĝo kaj tiuj, kiujn oni ne povis kontroli pro manko de materialo, estas registritaj.

Kion la kontrolo konfirmas, estas la konformeco al la kondiĉoj tiaj, kiaj ili estas difinitaj. Ĉu la interfaco vere estas pli facile uzebla aŭ pli sekura, postulas taksadon fare de uzantoj.

Se en la dezajna fazo aperas kontraŭdiro inter kondiĉoj, la AI montras la lokon, kaj homo decidas, kiel revizii ilin. Tio ne estas mekanismo, en kiu la AI ĉe ĉiu generado ŝanĝas la kondiĉojn laŭ sia oportuno.

Komparo de interfacoj — kazo kun granda ŝanĝo kaj kazo preskaŭ senŝanĝa

La komparbazo estas la interfaco farita el komunaj defaŭltaj valoroj, sen enigo de personaj trajtoj. Ĉe la sama funkciaro, al ĝi estis komparata la eligo, kiam personaj trajtoj estis enigitaj.

La subaj bildoj estas eligoj de la prototipo, ne komerca navigilo antaŭ kaj post refarado. Ankaŭ la personecoj ne reproduktas realajn uzantojn; ili estas fikciaj enigoj por konstati la efikon de trajto.

Kazo, en kiu la tuŝceloj pligrandiĝis

PS-12 — personeco kun korpa trajto, kiu malfaciligas precizan tuŝadon

La aĝo kaj la kognaj kaj sensaj trajtoj kongruas kun la bazo PS-01; ŝanĝita estas nur la fingra lerteco. En la montrataj bildoj ĉiu tuŝcelo pligrandiĝis, kaj la eroj vicigitaj meze de la ekrano falas de sep al kvar. La fiksaj butonoj ĉe la malsupro ne estas kalkulitaj en tiu nombro.

Komuna defaŭlta interfaco

La komuna defaŭlta interfaco. Meze de la ekrano por elekti cellokon viciĝas sep eroj, kun kvar fiksaj butonoj ĉe la malsupro.

Interfaco generita el personaj trajtoj

La eligo generita kun la fingra lerteco kiel enigo. Meze estas kvar eroj, ĉiu kun pli granda tuŝareo. Ĉe la malsupro restas kvar fiksaj butonoj.
Figuro 3 | La grandeco de la tuŝceloj kaj la montrata kvanto sur unu ekrano, redisdonitaj. Ke la ekrano ŝanĝiĝas laŭ la persona enigo, eblis montri. Tamen tiu ŝanĝo devenas de korpa trajto; ĝi ne estas rezulto montranta la efikecon de interfaco adaptita al kognaj trajtoj.

Pligrandigi la tuŝcelojn havas sian prezon: sur la sama ekrano oni povas elekti malpli da eroj samtempe. La funkciaro laŭ la dezajno konserviĝas, sed el ĉi tiu sola ekrano ne eblas taksi, kiom facile oni atingas la sekvajn ekranojn.

Kazo, en kiu la strukturo preskaŭ ne ŝanĝiĝis

PS-01 — la personeco fiksita kiel bazo

En la litergrandeco estas malgrandaj diferencoj, sed la nombro de la eroj, la aranĝo kaj la grandeco de la tuŝareoj estas preskaŭ samaj. Kun ĉi tiu kombino de reguloj kaj enigoj ne aperis rezulto, kiu grande ŝanĝus la strukturon kompare kun la komuna defaŭlta interfaco.

Komuna defaŭlta interfaco

La komuna defaŭlta interfaco. Meze de la ekrano por elekti cellokon viciĝas sep eroj.

Interfaco generita el personaj trajtoj

La eligo generita el la informoj de la baza personeco. La sep eroj meze kaj ilia aranĝo estas preskaŭ samaj; la literoj estas iomete pli grandaj.
Figuro 4 | Kazo, en kiu eĉ kun personaj informoj kiel enigo la strukturo preskaŭ ne ŝanĝiĝis. El la malgrandeco de la ŝanĝo ne eblas juĝi, kiom oportuna la interfaco estas por tiu homo.

Rezultoj kaj diskuto — kie restis la libereco generi

La propran valoron de generativa AI ne eblis sufiĉe montri

En mia propra vida komparo, PS-12 estis tiu, kiun mi povis rekoni kiel klaran ŝanĝon de la ekranstrukturo. Aliaj eligoj diferencis en vortoj kaj agordoj, sed el la aspekto de la ekrano grandan diferencon de valoro ne eblis rekoni.

Ankaŭ la ŝanĝo ĉe PS-12 estis ene de tio, kion atingas agordoj de montrogrando kaj montrata kvanto. En la sperto, ke la komenca stato jam konvenas sen ke oni mem serĉu la agordojn, kuŝas ebleco. Sed la valoro de tiu sperto kaj la neceso de generativa AI por produkti la interfacon devas esti kontrolataj aparte.

Ĉi tiu pruvo de koncepto ne montras, ke adapto al kognaj trajtoj plibonigis la manipulan rezulton, nek ke generativa AI kreis pli bonan interfacon ol regul-bazita aliro.

La dezajna spaco konstruita ĉi-foje estis mallarĝa

Kiam la necesaj grandecoj por teksto kaj tuŝceloj estas garantiitaj kaj la kondiĉoj pri ekranareo kaj montrata kvanto aplikitaj, la elekteblaj strukturoj malmultiĝas. En la efektivigo multo krome estis fiksita per kalkulo aŭ per fiksaj strukturoj, tiel ke al la AI restis malmulte da spaco elekti inter pluraj taŭgaj proponoj.

En la vortumado restis libereco, sed tiuj diferencoj estas malpli videblaj ol ŝanĝo de la strukturo, kaj la ĉi-foja vida taksado ne kaptis ilian valoron. Por konstati la valoron de generativa AI necesas, mi konkludis, ke la elekteblaj proponoj havu amplekson kaj ke iliaj diferencoj signifu ion por la sperto de la uzanto.

Ĉi tiu rezulto koncernas la regulojn kolektitajn ĉi-foje, la adoptitajn interfacajn parametrojn kaj la efektivigitan esprimamplekson. Ĝi ne estas limo de aŭtomobila navigado ĝenerale, nek de individuigitaj interfacoj ĝenerale.

Krome mi ne kontrolis rekte la plenan tekston de ĉiuj koncernaj normoj de JIS, ISO kaj aliaj. La dezajna scio estis kunmetita el la havebla materialo: artikoloj, oficialaj gvidiloj, publikaj datenoj, kaj la teksto aŭ antaŭrigardo de kelkaj normoj. La amplekso de tio, kion mi konsultis, eble influis, kiuj dezajnaj elektebloj disponeblis. Ĉu atenta legado de la normtekstoj plilarĝigus tiun liberecon aŭ male mallarĝigus ĝin per pluaj kondiĉoj, restas konstatenda.

La laboro kun la AI plibonigis la regulojn mem

La rezulto aperis ĝuste en la procezo dezajni la kondiĉojn por la generado kaj fari ilin kontroleblaj.

Trovita problemoEnkonduko en la dezajnon
La sama elemento havis plurajn malsuprajn limojn, kaj ilia kombino restis malklaraLa aplikaj rilatoj estis klarigitaj, por ke neniu limo estu subpasita
Kondiĉo aplikenda nur dum veturado aplikiĝis ankaŭ dum haltoLa veturstato, en kiu ĉiu kondiĉo validas, estis eksplicite indikita
La klareco de la vortoj kaj la ĉeesto de piktogramo estis kunigitaj en unu aksonIli estis apartigitaj en memstarajn dezajnajn aksojn, redonante elekteblojn senbezone malaperintajn
La AI uzis kiel bazon ankaŭ kondiĉojn, kiuj ne validas por tiu eligoPor ĉiu eligo estis eksplicite indikite, kiujn kondiĉojn konsulti
Juĝoj, kiuj devis resti ĉe la AI, estis fiksitaj flanke de la efektivigoLa divido de roloj inter specifo kaj efektivigo estis reviziita

La AI montras problemon, homo juĝas, la dezajno enprenas ĝin. Per tiu iro-reveno klariĝis, kio devas validi por ĉiuj kaj kie la interfaco povas adaptiĝi al la individuo.

Estonte — konstati la valoron de la sperto kaj la valoron de generativa AI

Sekve mi volas kontroli du demandojn aparte.

Unue: kiom valoras sperto, en kiu la komenca interfaco jam konvenas sen ke oni mem agordu ĝin. Tio postulas efektivigi la konversacian demandadon, la korektadon de la komprenita kaj la provon, kaj poste konstati la fidindecon de la enigitaj informoj kaj la ŝarĝon por la uzanto.

Due: ĉe kia dezajna objekto la diferencoj inter la proponoj de generativa AI iĝas plibonigo de la sperto. Mi volas etendi la laboron al objektoj, kie, konservante la necesajn kondiĉojn, restas pluraj taŭgaj proponoj en la strukturo de la informoj kaj en la fluo de la manipulado.

En taksado kun realaj uzantoj oni komparus, ĉe la sama tasko, la komunan defaŭltan interfacon, interfacon alĝustigitan regul-baze el personaj informoj, kaj interfacon konkretigitan de generativa AI. Manipula daŭro, eraroj, rigardoj kaj subjektiva ŝarĝo permesus apartigi la efikon de la adapto al la homo disde la efiko de la uzo de generativa AI.

Ankaŭ la kontrolado de la koncernaj normoj daŭros, por ĝisdatigi la limon inter tio, kion la esploroj konstatas, kaj tio, kio estas dezajna decido. Krom la kontrolebleco de la kondiĉoj, la sekva tasko estas lasi ene de ili elekteblojn, kiuj signifas ion por la uzanto.

Referencoj
  1. NHTSA, Visual-Manual NHTSA Driver Distraction Guidelines for In-Vehicle Electronic Devices (publikigita en 2013). Libervolaj gvidlinioj. Pri la akceptokriterioj laŭ rigardado vidu VI.E; pri la klarigo pri deturniĝo de la atento kaj risko vidu I.C kaj aliajn lokojn de la ĉefteksto. Tio ne signifas, ke ĉi tiu pruvo de koncepto estas atestita kiel konforma al tiu testo. La dokumento en Federal Register